تبلیغات
قرقاول،طاووس و مرغ و خروس زینتی
فاتولز – جدیدترین ابزار رایگان وبمستر
اصول پرورش و نگهداری انواع نژاد ماکیان وحشی
قالب وبلاگ

قرقاول،طاووس و مرغ و خروس زینتی
وبسایت تخصصی انواع نژاد ماکیان شامل قرقاول،طاووس و مرغ و خروس زینتی و... 
درباره وبلاگ

وبسایت تخصصی انواع نژاد ماکیان شامل قرقاول،طاووس و مرغ و خروس زینتی و...
نویسندگان
نظر سنجی
نظر شما درباره مطالب سایت چیست؟






چت باکس



وبسایت toorangbirds.ir راه اندازی شد

متاسفانه به دلیل حذف شدن سایت آپلود عکس و امکانات محدود وبلاگ امکان مشاهده تصاویر وجود ندارد، به این منظور وبسایت toorangbirds.ir با مطالب جدیدتر و ظاهر بهتر راه اندازی شده و شما بازدید کننده محترم می توانید مطالب ما را از این طریق پیگیری نمائید


کوکسدیوز بیماری شایع در قرقاول و مرغ و خروس

 

كوكسدیوز چیست؟

كوكسدیوز بیماری است اسهالی و با منشاء انگلی كه اغلب گونه پرندگان همانند ماكیان، پرندگان شكاری و كبوترسانان را در بر می گیرد. در اغلب موارد كوكسدیوز در سنین پایین(18-2 هفته) روی داده و در صورت عدم پیشگیری یا درمان منجر به تلفات شمار زیادی از گونه مربوطه می گردد. پرندگان مبتلا به این بیماری دارای علائمی همانند بی حالی، پرهای ژولیده، کاهش وزن شدید، بی میلی به حركت و در اغلب موارد پرهای آغشته به مواد اسهال در نزدیكی مقعد می باشند. همچنین در موارد حاد قطراتی از خون به دلیل عفونت شدید روده از مقعد خارج می گردد.

جراحات

با آزمایش بر روی پرندگان مبتلا به این بیماری می توان مشاهده نمود كه چندین ناحیه از روده ها آسیب دیده است. بیماری های از خانواده كوكسدیوز انگلی بوده و نواحی خاصی از روده را تحت عفونت قرار می دهند. از 9 گونه بیماری های كوكسدیوز، 3 نوع شایع آن بعنوان بیماری های مزمن مورد نظر می باشند. Eimeria acervulina بر رو ی روده های فوقانی و اثنی عشر تاثیر گذاشته و كانون های سفید ریزی(0.5- 1.0 mm) را بر روی سطح مخاطی روده بجای می گذارد. در این نوع از كوكسدیوز دیواره روده نیز ضخیم می گردد. E. necatrix ابتدا قسمت میانی روده كوچك را تحت تاثیر قرار می دهد. جراحات این نوع شامل لكه های سفید مجزا در مخاط (schizonts)، روده های بالونی و محتویات روده ای همانند مخاط های خونی رنگ می باشد.  E. tenella اغلب روده كور جوجه ها را عفونی كرده و خونریزی شدید در حفره روده كور با هسته های پنیری كه در موارد مزمن تشدید می یابد را منجر می گردد. پرندگانی كه دوره كوكسدیوز را پشت سر نهاده باشند، گله ها ی مصون از بیماری های مشابه یا سابق را تشكیل می دهند. با وجود اووسیت های ثابت كوكسدیوز در محیط، ماكیان و جوجه هایی كه سابقا به این بیماری مبتلا شده اند، دارای ارگانیسم مقاوم بوده و تحت تاثیر آن قرار نخواهند گرفت.

 تشخیص

تشخیص بیماری های كوكسدیوز می تواند با نمونه برداری از جراحات مخاطی روده، به واسطه میكروسكوپ نوری صورت پذیرد. Oocysts و schizonts می تواند با بزرگنمایی 100X مشاهده گردد. همچنین از روش شناورسازی مدفوعی  می توان در تشخیص Oocysts كوسدیوز استفاده نمود.

 درمان

بیماری كوكسدیوز را می توان به طور موثر با استفاده از داروی امپرولیوم درمان نمود. در صورتی كه گله مبتلا به كوكسدیوز با استفاده از آمپرولیوم بهبود یابد، می توان دز آن را كمتر نموده و برای 1 تا 2 روز دیگر از آن استفاه نمود. همچنین از دیگر داروهای موثر برای كوكسدیوز، مكمل های سولفا بوده كه می توان از سولفا كلوزاین استفاده نمود. اما در این میان نحوه استعمال باید مدنظر قرار گیرد. به طوری كه به منظور جلوگیری از مسمومیت و همچنین با توجه به زمان كشتار باید آنها را مصرف نمود.

 پیشگیری

در صورتی كه محیطی حتی برای یك بارهم میزبان كوكسدیوز بوده، عاری نگه داشتن آن از عامل كوكسدیوز چندان سهل و ساده نمی باشد. لذا سری بعدی جوجه ها را باید در محیطی نگه داشت كه حتی المقدور از عامل بیماری كوكسدیوز (انگل كوكسدیوز) ضد عفونی شده باشد. پرورش مولدین و جوجه ها بر روی بستر های شبكه ای (توری پوش) می تواند راهكاری موثر در پیشگیری از این نوع بیماری باشد. از سوی دیگر می توان در جیره غذایی  یا آب آشامیدنی از مكمل های ضدكوكسدیوز همچون آمپرولیوم، سالینومایسین یا موننسین استفاده نمود.

  واکسن

     با توجه به این که واکسن  Livacox T یک واکسن زنده تخفیف حدت یافته از سه سویه آیمریا است، بنابراین می توان در طیور گوشتی یک ایمنی مادام العمر نسبت به کوکسیدیوز ایجاد کند.

این واکسن یک سوسپانسیون سفید رنگ است که هر میلی لیتر آن شامل 50-30 هزار اووسیت تخفیف حدت یافته E.maxima, E.tenella,Eimeria acervulina  به صورت محلول در آب  می باشد و برخلاف سایر واکسن های زنده با تجویز آن احتمال بیماری کوکسیدیوز در گله وجود ندارد. 

دستور مصرف

لیواککس باید به صورت خوراکی به جوجه های 10-1 روزه داده شود. حدود 14-10 روز پس از واکسیناسیون ایمنی در پرنده ظاهر خواهد شد.

قبل از مصرف بطری واکسن به خوبی تکان داده شود و با مقدار مناسب آب آشامیدنی مخلوط شود. هر میلی لیتر (100 دوز) واکسن لواککس باید با یک لیتر آب آشامیدنی مخلوط شود.( به عنوان مثال بطری های 10 میلی لیتری واکسن باید در 10 لیتر آب حل شود و به مصرف 1000 قطعه جوجه برسد.)

 

آب حاوی واکسن ظرف مدت 2 ساعت باید توسط پرندگان خورده شود. برای حصول اطمینان از دریافت میزان کافی واکسن توسط  هر پرنده باید 2 ساعت قبل از واکسیناسیون آب آشامیدنی جوجه ها را قطع نماییم تا پرندگان خوب تشنه شوند.

واکسن را می توان در آب هر یک از آبخوری ها به طور جداگانه حل نمود یا این که واکسن را در تانکر مرکزی متصل به آبخوری ها وارد نمود.

موارد احتیاط     

1. جوجه ها قبل از واکسیناسیون باید کاملا سالم بوده و درشرایط خوب مدیریتی نگهداری شوند.

2. حداقل دو روز قبل از واکسیناسیون و 7 روز پس از واکسیناسیون مصرف سولفانامیدها و آمپرولیوم و ارگو ستیم قطع شود.

3. بعد از واکسیناسیون در تمام دوره پرورش به هیچ عنوان داروهای ضد کوکسیدیوز یا فورازولیدون به دان طیور اضافه نشود. حتی مقادیر کمی از مواد ضد کوکسیدیوز می تواند اثر واکسن را کاهش دهد.

4. لیواککس را فقط با آب آشامیدنی سرد مخلوط نمایید.

5. دقت شود که تعداد آبخوری ها به میزان کافی باشد تا تمام جوجه ها به آب دسترسی داشته و به میزان کافی واکسن دریافت کنند.

6. به آزمایشگاه تشخیص که لاشه های جوجه های تلف شده به آن جا ارسال می شود اطلاع داده شود که این جوجه ها با لیواککس واکسینه شده اند زیرا درغیر این صورت ممکن است وجود اووسیت های ناشی از واکسن باعث اشتباه در تشخیص شود.

 

منابع:

www.partsant.blogfa.com

www.hazarteb.com

 
برای بازگشت به صفحه اصلی کلیک کنید
اصول پرورش و نگهداری انواع نژاد ماکیان وحشی
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

بیشتر بدانید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :